پایگاه خبری بهار نیوز 20 شهريور 1396 ساعت 9:33 http://baharnews.ir/note/136499/تفکر-طالقانی-گوهر-نایاب-ایران-امروز -------------------------------------------------- عنوان : تفکر طالقانی، گوهر نایاب ایران امروز -------------------------------------------------- گروه سیاسی: امثال طالقانی اگر بودند و فرصتی برای تربیت شاگردانی نزدیک به خود داشتند که بعدها آنان را به فضای عمومی گسیل دارند، قطعاً وضعیت فرهنگی و سیاسی و اجتماعی کنونی ایران این گونه نبود ... حال که نیست ، تنها می توان گفت روحش شاد و یاد و نام و نشانش همیشگی. متن : محمدآزاد جلالی زاده الف ایران در مرزهای عینی و ذهنی و بر پل های معلق سنت و مدرنیته ایستاده و گاهی اندکی جلو می رود و سپس قدم هایی اساسی به عقب برمی گردد. زیان ها و معایب و معضلات چنین پروسه ای را اندیشمندان فراوانی در حوزه های مختلف و با نگاه های کوناگون واکاوی کرده اند، اما مشکلی اساس که در این میان وجود دارد و هنوز به درستی مورد مداقه قرار نگرفته، آن است که این وضعیت موجبات حالات روانی و فیزیکال فردی و اجتماعی صفر یا صدی شده است، فی المثل با نگاهی به دنیای مدرن و انگاره های پوزیتیویستی حاکم بر آن، جو عمومی جامعه ما آن شد که ما اگر رویکردی کاملاً علمی وخشک برقرار نماییم و بی رویه دانشجو و استاد و دانشگاه ومقاله و علم و شبه علم! تولید کنیم، ما نیز به صف ممالک پیشرفته و توسعه یافته و جهان اولی خواهیم پیوست ...زهی خیال باطل! ب روایت است که یکی از اهداف استراتژیک مرحوم هاشمی رفسنجانی در خصوص ایجاد دانشگاه آزاد اسلامی این بوده که ایشان بدان باور بوده که یک جامعه و به ویژه جوانان یک جامعه اگر باسواد و متخصص شوند، آن جامعه به سمت انحصار گرایی و تک صدایی و استبداد زدگی و مسایلی از این دست نخواهد رفت، چه این روایت درست باشد و چه غلط، یک جای کار اساساً می لنگد و آن این ست که حتی اگر جامعه ای ۱۰۰ درصد نخبه و دانشگاهی باشد -- یعنی همان نگاه صدی ما -- اما جامعه آرام آرام از آرمان هایی چون آزادی و عدالت و انسانیت و ... و نیز امید رسیدن به آنها تهی گردد، برنامه توسعه جامعه به شکست خواهد انجامید. ج جامعه فعلی ما از بسیاری آرمان های خوب و انسانی تهی گشته و یکی از اصلی ترین دلایل آن نبود افرادی ست که علاوه بر دستیابی به دانش تخصصی در حوزه های مختلف، به آن باور رسیده اند که باید ذهنیاتشان را برای نجات جامعه و افرادش عملی کنند و برای این موضوع حاضرند هر هزینه ای بدهند، چنین افرادی هستند که نه خیانت مالی می کنند، نه خیانت علمی، نه خیانت انسانی و نه خیانت دینی و خود دقیقاً شکل آن آرمانهایی می زیند که بدان ها باور دارند. د مرحوم طالقانی وطالقانی هایی چون وی، علاوه بر بُعد علمی شان و جامعیت تئوریکشان، دنیا را به هیچ می پنداشتند، و در راه اشاعه کلمه ی حق در معنای اعم آن خود پیش قراول شدند و عالم بی عمل نشدند و به آنچه باور داشتند، جامه عمل پوشانیدند و در یک کلام روشنفکر عرصه عمومی بودند و کنون نبود و فقدانشان کاملاً محسوس است، چرا که در زمان کنونی علمای ما در حوزه های مختلف علوم ابدان و ادیان و ... تنها به فکر چاپ مقاله و کپی پیست داده برای گرفتن اندکی ارتقای علمی اند و اساساً درد جامعه ندارند و چنین است که انواع و اقسام مقالات و تزهای دانشگاهی بی فایده، در گوشه کتابخانه ی دانشگاه ها خاک می خورد و فایده تی ندارد و به بیانی دیگر علما و روشنفکران ما به بهانه کارهای فرهنگی و در اصل بخاطر محافظه کاری درونیشان، جامعه و دردهایشان را پشت گوش نهاده اند و دغدغه هاشان را به میز و صندلی و اتاقی در دانشگاه و آرامش ظاهری شان فروخته اند. ه امثال طالقانی اگر بودند و فرصتی برای تربیت شاگردانی نزدیک به خود داشتند که بعدها آنان را به فضای عمومی گسیل دارند، قطعاً وضعیت فرهنگی و سیاسی و اجتماعی کنونی ایران این گونه نبود ... حال که نیست ، تنها می توان گفت روحش شاد و یاد و نام و نشانش همیشگی.