۰

آقای قالیباف؛ فرزندشهردار، شهردار نیست!

دوشنبه ۱۸ ارديبهشت ۱۳۹۶ ساعت ۱۴:۳۹
روزنامه بهار: محمدباقر قالیباف در مناظره دوم نشان داد که قرار نیست از قالب نقش احمدی نژاد بیرون بیاید و هر چه به ۲۹اردیبهشت نزدیک‌تر می‌شویم او بیشتر در نقشش فرو می‌رود. بهانه حمله این بار قالیباف به روحانی گفته‌های سخنگوی دستگاه قضائی بود.گفته هایی که در آن اثری از قطعیت هم نبوده است و مشخص نیست چرا جناب شهردار حکم قطعی تبرئه «دختر وزیر» را که دو روز پس از نشست خبری سخنگوی قوه قضائیه صادر شد ندیده است اما گفته‌های غیر قطعی محسنی اژه‌ای را مبنا قرار داده است؟ تنها راه پاسخ به این ابهام توجه به مفهومی با عنوان «حب قدرت» است. اگر بخواهیم با آقای قالیباف صریح باشیم باید بگوییم که ایشان دچار حب قدرت شده اند. تمایل کسب قدرت چنان بر رفتار و گفتار این نامزد انتخابات۹۶ سایه انداخته که در حال عبور از تمامی مرزهای اخلاقی است. به عنوان مثال درباره همین ادعای مطرح شده از جانب قالیباف به این نکات دقت کنید.

۱- آنچه قالیباف در مناظره در این باره مطرح کرد در پاسخ به سوال درباره برنامه‌هایی برای افزایش رشد علمی و ارتقا کیفیت آموزش بود. همین امر نشان می‌دهد که او اساساً به دنبال مطرح کردن این مسئله در ابتدای مناظره برای ایجاد التهاب و به تصور خودش قرار گرفتن در موضع بالا بود. به این معنا که هر سوال دیگری هم که مطرح می‌شد او به گونه‌ای پای این مسئله را به میان می‌کشید. همانطور که در هر موضوع با ربط و بی ربطی از شقه شقه کردن جامعه به ۴درصد و ۹۶درصد غافل نمی‌شود.

۲- قالیباف موضوع را به گونه‌ای مطرح کرد که گویا بحث بر سر قاچاق است و این پرونده درباره محکوم شدن شخصی به قاچاق پوشاک بوده است! این در حالی است که در این پرونده شاهد صدور حکم تبرئه بوده ایم.

۳- پس از آن که با پاسخ جهانگیری مشخص شد که از منظر قانونی جرمی رخ نداده است، شهردار تهران بحث را به سمت مذمت واردات برد که در این باره هم باید گفت اولاً تا هنگامی که عملی (در اینجا واردات) از طرق قانونی صورت می‌گیرد به هیچ عنوان شایسته ملامت نیست و ثانیاً برای سنجش عملکرد دولت روحانی در حوزه واردات و صادرات می‌توان به‌تراز تجاری نگاهی انداخت که برای اولین بار در شش دهه گذشته مثبت شده است، به معنای آن که میزان واردات در این دولت از میزان صادرات کمتر بوده است.

۴- و نکته آخر تاکید چندباره قالیباف بر این مسئله بود که این پرونده مربوط به وزیر آموزش و پرورش است. این در حالی است که اساساً فردی که در این پرونده در مظان اتهام قرار گرفته است و البته تبرئه شده دختر وزیر بوده است نه وزیر. مانند آن است که روزی خدای ناکرده فرزند شهردار متهم شود و سپس عده‌ای در بوق و کرنا کنند که مردم چرا نشسته‌اید که شهردارتان متهم است.
 قاعدتا در آن هنگام آقای شهردار از این رفتار گلایه کرده و آن را غیراخلاقی خواهد خواند.
کد مطلب: 129717